به گزارش سلامت نیوز، حملات DDoS (منع خدمت توزیعشده) به یکی از رایجترین تهدیدات سایبری علیه سازمانها و نهادهای دولتی تبدیل شدهاند که میتوانند با مختل کردن سرویسهای آنلاین، خسارات مالی و اعتباری سنگینی به بار آورند. تجربه پروژههای عملی در زیرساختهای حساس نشان میدهد که مقابله مؤثر با این حملات نیازمند یک معماری دفاعی چندلایه است؛ جایی که سختافزار مناسب، تنظیمات دقیق نرمافزاری و پیادهسازی رولهای هوشمند در کنار هم قرار میگیرند. در این میان، روترهای میکروتیک با سیستمعامل قدرتمند RouterOS و بهرهگیری از قابلیتهایی نظیر Connection Tracking و address-listهای پویا، میتوانند به عنوان یک فایروال لبه کارآمد، ترافیک مخرب را پیش از اشباع پهنای باند یا پردازنده، در همان لایه ورودی متوقف سازند.
معماری دفاعی میکروتیک؛ چرا RouterOS گزینهای مؤثر برای مهار DDoS است؟
روترهای میکروتیک زمانی در برابر حملات DDoS عملکرد قابل قبولی از خود نشان میدهند که به چشم یک فایروال لبه با قابلیت پایش و واکنش لحظهای به آنها نگریسته شود، نه صرفاً یک مسیریاب ساده. RouterOS با در اختیار گذاشتن ابزارهایی کلیدی همچون connection tracking، tcp-syncookies، address-list و dst-limit، این امکان را به مدیران شبکه میدهد تا با طراحی یک طرح معماری شده، طیف گستردهای از حملات volumetric و حتی برخی حملات لایه کاربردی را در بدو ورود به شبکه شناسایی و مسدود کنند. نخستین گام برای بهرهگیری از این قابلیتها، پنهانسازی و محافظت از خود روتر در برابر دید اینترنت است؛ با بستن تمامی پورتهای غیرضروری در chain=input و محدود کردن دسترسیهای مدیریتی به شبکههای داخلی مطمئن، میتوان از درگیری CPU روتر با ترافیک مخرب جلوگیری کرد.
تکنیکهای پیشرفته فایروال میکروتیک برای خنثیسازی حملات
برای مقابله با حملات جدیتر، اتکا به رولهای ساده drop کافی نیست و باید از chainهای اختصاصی و address-listهای داینامیک برای قرنطینه هوشمندانه IPهای مهاجم بهره گرفت. در این روش، هر اتصال جدید ابتدا به chain تشخیصی مانند «detect-ddos» هدایت میشود و با استفاده از پارامترهایی نظیر dst-limit، limit و connection-rate، رفتار آن مورد سنجش قرار میگیرد. عبور از آستانههای تعریفشده منجر به افزوده شدن IP منبع به لیست «مهاجمان» و مسدود شدن کامل ترافیک آن برای مدت زمان مشخصی میشود.
- مدیریت هوشمند ترافیک: در پروژههای عملی روی سرویسهای وب دولتی، این ساختار توانست ترافیک عادی کاربران را به راحتی عبور دهد، اما اسکریپتهای خودکاری که در بازههای زمانی کوتاه، اتصالات متعدد ایجاد میکردند، به سرعت شناسایی و برای ساعاتی مسدود میشدند. کلید موفقیت این روش، قرارگیری این رولها پس از لیست سفید IPهای معتبر (مانند شبکههای سازمانی) و پیش از رولهای drop کلی است که هم از بروز مثبت کاذب جلوگیری کرده و هم مصرف پردازنده را بهینه نگه میدارد.
درسهایی از میدان نبرد؛ دو سناریوی واقعی مقابله با DDoS
در یک پروژه واقعی، یک سازمان دولتی با پرتال خدمات مردمی که پشت روتر CCR1036 قرار داشت، هدف حمله شدید UDP flood به پورتهای تصادفی سرور خود قرار گرفت. نتیجه اولیه، افزایش نجومی CPU روتر تا ۹۵ درصد و قطع و وصل متناوب سرویس بود. راهکار نهایی در یک بازطراحی جامع فایروال خلاصه شد که طی آن، تمام ترافیک UDP ورودی به جز چند پورت مجاز و ضروری (مانند DNS داخلی) به کلی مسدود گردید. سپس با تنظیم limit نرخ برای هر IP در chain=forward و ایجاد یک chain تشخیص DDoS مختص UDP، IPهای مهاجم با تعداد بسته غیرعادی، سریعاً در لیست سیاه قرار گرفتند. نتیجه این بهینهسازی، کاهش CPU روتر به زیر ۴۰ درصد و حفظ پایداری سامانه حتی در اوج حملات بود.
در سناریوی دیگر، یک دیتاسنتر کوچک با دو لینک ۱۰ گیگابیتی که روی یک CCR2004 خاتمه مییافت، با حملات ترکیبی SYN flood و HTTP flood مواجه شد. تحلیلها نشان داد فشار اصلی بر روی Connection Tracking روتر است و رولهای فایروال به دلیل ترتیب نادرست، کارایی لازم را ندارند. با تعریف یک chain اختصاصی برای محافظت از سرویسهای وب (پورتهای ۸۰ و ۴۴۳)، کنترل اتصالات جدید با دستورات limit و dst-limit، فعالسازی tcp-syncookies و اولویتبندی IPهای مطمئن در قالب لیست سفید، معماری دفاعی بهینهسازی شد. در حملات بعدی با حجم ترافیک مشابه، CPU روتر از مرز ۷۰ درصد فراتر نرفت و سرویسهای حیاتی بدون هیچ گونه قطعی به کار خود ادامه دادند.
راهنمای انتخاب و سرمایهگذاری هوشمندانه روی میکروتیک
برای یک مدیر IT یا خریدار سازمانی، پرسش اساسی این است که آیا سرمایهگذاری روی میکروتیک برای مقابله با DDoS مقرون به صرفه است یا باید به سراغ سرویسهای ابری و CDN رفت؟ تجربه پروژههای بزرگ نشان میدهد که برای ترافیک زیر چند صد مگابیت، استفاده از سرویسهای ابری گزینهای اقتصادیتر است. اما در مقیاس چند گیگابیت و با دهها هزار کاربر همزمان، داشتن یک روتر قدرتمند سری CCR در لبه شبکه، هم هزینههای ابری را کاهش میدهد و هم کنترل بیواسطهتری را در اختیار تیم فنی قرار میدهد. در چنین شرایطی، تصمیمگیری صرفاً بر اساس قیمت روتر CCR1036-12G-4S-EM یا قیمت روتر CCR2004-1G-12S+2XS بدون تحلیل دقیق ترافیک، نوع سرویسها و نیازهای آتی، میتواند به خریدی ناکارآمد منجر شود. رویکرد صحیح، اتخاذ یک راهحل یکپارچه شامل تحلیل اولیه ریسک، طراحی معماری فایروال، انتخاب مدل مناسب، پیادهسازی و راهاندازی سامانه مانیتورینگ و واکنش به حوادث است تا سازمان بتواند در نهایت خروجی مطلوب را در قالب «شبکهای پایدار در برابر حملات» تحویل بگیرد.
Leave a Reply