اکبر عبدی و رقص خاطرهانگیز در فیلم داریوش مهرجویی؛ تکرارنشدنیترین لحظه سینمای ایران
سکانس رقص خاطرهانگیز اکبر عبدی در فیلم ماندگار «اجارهنشینها» به کارگردانی داریوش مهرجویی، بار دیگر پس از درگذشت این هنرمند محبوب، در فضای مجازی دستبهدست میشود؛ سکانسی که در آن، هنر بازیگری اکبر عبدی با نوای دلنشین سهتار جلال ذوالفنون درآمیخته و یکی از ماندگارترین و تکرارنشدنیترین لحظات تاریخ سینمای ایران را رقم زده است.
اکبر عبدی، بازیگر کمدین و محبوب سینما و تلویزیون ایران، روز جمعه دوم مردادماه سال ۱۴۰۵ در سن ۶۶ سالگی دار فانی را وداع گفت و یاد و خاطره نقشآفرینیهای فراموشنشدنی خود را در ذهن میلیونها ایرانی زنده نگه داشت. در میان انبوه آثار او، شاید هیچ صحنهای به اندازه رقص معروفش در فیلم «اجارهنشینها» در خاطرهها نقش نبسته باشد؛ رقصی که تلفیقی از طنز بداهه، حرکتهای موزون و چشمانی پر از شور و شادی است و هر بینندهای را به وجد میآورد.
داستان سکانسی که تاریخساز شد
فیلم «اجارهنشینها» که در سال ۱۳۶۵ به کارگردانی داریوش مهرجویی ساخته شد، یکی از شاهکارهای سینمای پس از انقلاب محسوب میشود. در یکی از صحنههای این فیلم، شخصیت «اسماعیل» که اکبر عبدی با مهارتی کمنظیر آن را ایفا کرده بود، به رقصی خودمانی و شاد میپردازد که هیچگاه تکراری و کهنه نمیشود. این سکانس ساده اما تأثیرگذار، نهتنها در فیلم، بلکه در دهههای بعد نیز بارها در تیزرهای برنامههای مختلف تلویزیونی و کلیپهای فضای مجازی مورد استفاده قرار گرفت و به بخشی از حافظه جمعی ایرانیان تبدیل شد.
همایندی نادر از هنر بازیگری و موسیقی اصیل ایرانی
از نکات جالب توجه این سکانس، همراهی هنر بازیگری اکبر عبدی با موسیقی اصیل ایرانی است. جلال ذوالفنون، از بزرگان موسیقی سنتی ایران، با نوای سهتار خود فضایی دلنشین و تأملبرانگیز خلق کرده که با حرکات بداهه و شاد اکبر عبدی، تضاد جذابی را شکل میدهد. این همنشینی هنری نشان میدهد که سینمای مهرجویی چگونه از عمیقترین لایههای فرهنگ ایرانی الهام میگرفت و چگونه یک بازیگر توانمند میتوانست با کمترین ابزار، تأثیری ماندگار بر مخاطب بگذارد.
اکبر عبدی با سادگی و بیپیرایگی این نقش، ثابت کرد که هنر واقعی نیازی به جلوههای ویژه ندارد. نگاه معصوم، لبخند همیشگی و حرکتهای بیپیرایه اسماعیل، در تقابل با فضای جدی و شهری فیلم، یکی از عمیقترین نمودهای طنز اجتماعی در سینمای ایران را به تصویر کشید.
جای خالی یک غول کمدی در سینمای ایران
با درگذشت اکبر عبدی، سینمای ایران یکی از ارزشمندترین سرمایههای طنز و بازیگری خود را از دست داد. او در کارنامه هنری خود، علاوه بر «اجارهنشینها»، آثاری مانند «شیرهای سنگی»، «متولد ماه مهر»، «کلاهقرمزی» و سریالهای تلویزیونی پرمخاطبی همچون «همه بچههای من» و «خانه به دوش» را به یادگار گذاشت و با هنر بینظیر خود، لبخند را بر لبان هزاران خانواده نشاند.
با این حال، سکانس ماندگار رقص اکبر عبدی در «اجارهنشینها» هیچگاه از یاد نمیرود. این سکانس، مانند خود اکبر عبدی، ساده، صمیمی و جاویدان است؛ گواهی زنده بر این حقیقت که سینما، وقتی با عشق، خلاقیت و باور هنرمندانه ساخته میشود، از زمان پیشی میگیرد و تا ابد در خاطرهها باقی میماند.
Leave a Reply