کارگردان برنده اسکار: سینما زنده، ضروری و پویاست / نسل زد، مخاطبانی سختگیرتر اما مشتاق آثار اصیل
کریستوفر نولان، کارگردان برنده اسکار و رئیس انجمن کارگردانان آمریکا، در واکنش به اظهارات مت دیمون که فیلم جدید «اودیسه» را «آخرین فرصت» برای ساخت فیلمهای حماسی در هالیوود خوانده بود، تأکید کرد که با این نگاه «شکستطلبانه» موافق نیست و معتقد است سینما همچنان زنده، ضروری و پویاست و فیلمسازان جوان با آثار اصیل خود، این رسانه را به جلو میبرند.
به گزارش خبرنگار ما، این کارگردان برجسته که این هفته فیلم حماسی و اسطورهای «اودیسه» را روی پرده سینماها دارد، در گفتوگو با روزنامه «تلگراف» به اظهارات اخیر مت دیمون، بازیگر اصلی فیلم، واکنش نشان داد. دیمون پیشتر گفته بود که هنگام ساخت «اودیسه» احساس نوستالژیکی داشته، زیرا این پروژه او را به یاد فیلمهایی انداخته که در آغاز دوران حرفهایاش ساخته میشدند؛ فیلمهایی که به باور او در حال ناپدید شدن هستند. دیمون همچنین افزوده بود: «احساس میکردم دوباره به دوران شروع کارم برگشتهام، اما میدانم که آن دوران دارد از بین میرود. این آخرین فرصتی است که چنین کاری انجام میدهم. فکر نمیکنم برای مدت زیادی دیگر به فیلمسازان منابع و امکانات لازم داده شود تا بتوانند فیلمها را به این شیوه بسازند.»
نولان: سینما مدام خودش را دگرگون میکند
نولان با تأکید بر اینکه میداند دیمون دقیقاً به چه چیزی اشاره میکند، چراکه مدتهاست کسی فیلمی در این مقیاس و به این شیوه نساخته، اما در ادامه گفت: «اما در چنین نگاهی نوعی جنبه شکستطلبی وجود دارد که با آن موافق نیستم. من فکر میکنم سینما همچنان زنده، ضروری و پویاست و مدام خودش را دگرگون میکند. امروز صداهای جوان و فوقالعادهای در سینما حضور دارند که این رسانه را از آنِ خود کردهاند و آن را به جلو میبرند.»
نولان از کری بارکر، نویسنده و کارگردان فیلم «وسواس»، و کین پارسونز، کارگردان «درهای پشتی»، بهعنوان نمونههایی از فیلمسازان نسل زد نام برد که با آثار اورجینال خود توجه مخاطبان و گیشه را جلب کردهاند. وی افزود: «به همین دلیل هیچوقت این استدلال را نپذیرفتم که دامنه توجه نسل جوان آنقدر آسیب دیده که دیگر نمیتواند از یک حماسه سهساعته یونانی لذت ببرد. آن فیلمها بسیار رازآلود و تأملبرانگیزند و جوانها نمیتوانند از آنها دل بکنند.»
هوش مصنوعی؛ فناوری که نسل جوان آن را پس زد
نولان در بخش دیگری از این گفتوگو، از علاقه فیلمسازان جوان به جلوههای ویژه عملی ابراز خرسندی کرد و گفت همین مسئله یکی از دلایلی است که او درباره تسلط هوش مصنوعی بر مشاغل سینمایی نگران نیست. وی درباره هوش مصنوعی گفت: «در تمام عمرم هیچوقت ندیده بودم فناوریای که قرار بود یک جهش بنیادین و انقلابی باشد، تا این حد سریع و گسترده کنار گذاشته شود. انرژی عظیمی صرف وارد کردن هوش مصنوعی شد، اما اگر به واکنش نسل جوان نگاه کنید، آنها تقریباً بهطور کامل آن را رد کردهاند.»
نولان برای اثبات حرفش به واکنش چهار فرزند خود اشاره کرد و گفت که نسلهای جوانتر در حوزه روایت تصویری معمولاً نگاه انتقادیتری به هوش مصنوعی دارند و قضاوت آنها درباره محتوای بیکیفیت تولیدشده با هوش مصنوعی، فوری و بسیار سختگیرانه بوده است. او توضیح داد: «آنها خیلی سریع متوجه میشوند با چه چیزی طرف هستند، چون این فناوری از دل همان دنیای آنلاین بیرون آمده که بهخوبی میشناسند.» نولان در پایان تأکید کرد که این به معنای بیفایده بودن تمام کاربردهای هوش مصنوعی نیست، اما معتقد است در سینما این فناوری در زمان نامناسبی وارد شده و سالها صنعت به سمت محیطهای کاملاً مجازی حرکت میکرد، اما حالا شاهد علاقهای دوباره به شکلهای ملموستر، واقعیتر و فیزیکیتر روایت داستان هستیم.
نکته: گزارشها نشان میدهد که هرچند نولان درباره استقبال مخاطبان جوان از آثار اورجینال درست میگوید، اما فیلمهایی مانند «وسواس» و «درهای پشتی» پروژههای کمهزینهای بودهاند و ادعای مت دیمون مبنی بر اینکه استودیوها روزبهروز تمایل کمتری به تأمین بودجه برای تولیدات عظیم مبتنی بر جلوههای عملی و فیلمبرداری در لوکیشنهای واقعی دارند، چندان دور از واقعیت به نظر نمیرسد؛ مگر برای فیلمسازی مانند نولان که پس از موفقیت غیرمنتظره یک میلیارد دلاری «اوپنهایمر» در جایگاه ویژهای قرار دارد.
Leave a Reply