تحقیقات جدید علمی نشان میدهد که برخلاف تصور عموم، استراحت بیش از حد در شبانهروز لزوماً به معنای بازیابی قوای جسمانی نیست و میتواند یک نشانه هشداردهنده برای سلامت بهویژه در بیماران قلبی باشد.

ارتباط مستقیم بین خواب طولانی و افزایش ریسک مرگومیر
پژوهشهای مشترک محققان چینی و دانشگاه «جورجیا ساترن» پرده از حقیقتی نگرانکننده برداشته است؛ بر اساس دادههای آماری، افرادی که عادت دارند ۹ ساعت یا بیشتر در شبانهروز بخوابند، در مقایسه با کسانی که خوابی ۷ تا ۸ ساعته دارند، با افزایش چشمگیر خطر مرگومیر مواجه هستند. این مطالعه که دادههای نزدیک به ۱۰۰ هزار نفر را بررسی کرده، نشان میدهد که خواب طولانی میتواند با ۵۰ درصد افزایش ریسک مرگومیر ناشی از تمامی علل و ۵۳ درصد افزایش مرگومیر ناشی از عوارض قلبی مرتبط باشد.
چرا ۹ ساعت خواب برای قلب خطرناک است؟
کارشناسان معتقدند که خوابِ بیش از حد، خود بهتنهایی عامل بیماری نیست، بلکه معمولاً نشانهای از وجود یک اختلال پنهان در بدن است. در واقع، بدنِ فردی که با مشکلات زمینهای دستوپنج نرم میکند، برای جبران انرژی از دست رفته یا مقابله با التهابات، به استراحت بیشتری نیاز پیدا میکند. از جمله عوامل زمینهای که میتواند منجر به خواب طولانی شود، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
اختلالات تنفسی در خواب (مانند آپنه)، افسردگی و التهابات مزمن بدنی.
ضعف جسمانی، ابتلای همزمان به چند بیماری مزمن و عوارض ناشی از مصرف داروهای خاص.
پزشکان تأکید دارند که این وضعیت در افراد مبتلا به بیماریهای قلبی اهمیت دوچندانی دارد، چرا که ممکن است نشانه وخیمتر شدن وضعیت سلامت آنها باشد؛ وضعیتی که گاهی از دید شاخصهای بالینی معمول پنهان میماند.
اهمیت تنظیم زمان خواب برای سلامت قلب
استانداردهای علمی و نهادهای بهداشتی معتبر همواره بازه ۷ تا ۸ ساعت خواب شبانه را برای بزرگسالان توصیه میکنند. این مدت زمانِ استاندارد، با کاهش فشار خون و استرس، به عملکرد بهینه سیستم قلب و عروق کمک شایانی میکند. در مقابل، خروج از این محدوده و گرایش به خواب طولانی، با افزایش فاکتورهای خطرزایی نظیر چاقی و دیابت در ارتباط است. متخصصان توصیه میکنند که اگر فردی با وجود استراحت کافی همچنان احساس نیاز به خواب طولانی دارد، حتماً برای بررسی دقیقتر وضعیت سلامتی خود به پزشک متخصص مراجعه کند تا احتمال وجود مشکلات قلبی عروقیِ نهفته ارزیابی شود.












Leave a Reply